Մայրենի

Ջայլամն ու ծիտը

Ծիտը տեսնելով, որ ջայլամը մեծ–մեծ ձվեր է ածում, գայթակղվեց և ուսանելու նպատակով հարցրեց գաղտնիքը:
Ջայլամն ասաց.
– Կրակ եմ ուտում և այդ պատճառով էլ խոշոր ձվեր եմ ածում։
Կարծելով, թե ճիշտ է ասածը, ծիտը կրակ կերավ ու մեռավ։ Չմտածեց, որ ոչ թե դա է պատճառը, այլ հասակի մեծությունը։
Առակս հանդիմանում է ունայն ցանկությունները, որ փոքրերը, տեսնելով հզորների գործը, իրենք ևս ցանկանում են գործել՝ չմտածելով իրենց տկարության մասին։
Առաջադրանքներ
1.Ո՞րն  է  առակի  հիմնական  միտքը:
Առակի հիմնական միտքը այն է, որ պետք է բավարարվես քո ունեցածով:
Advertisements

Մայրենի

1.Պատմել սովորի՛ր Ավ․ Իսահակյանի «Ամենապիտանի բանը»  հեքիաթը։

2. Նախադասություները լրացրո´ւ: 

Եթե գայլերն ու ոչխարները բարեկամանան, գայլերը չեն ուտի ոչխարնորին:

Եթե երեխաները ղեկավարեն ընտանիքը, ընտանիքում խարնաշփոթ կլինի:

Եթե ծնողներն ամբողջ օրը բակում խաղան, երեխանարը սոված կմնան:

Եթե անձրևը պատվերով լինի, անձրև չի գա:

3. Որոշի´ր, թե ընդգծված բառին տրված հարցերից ո՞րն է համապատասխանամ:

Հեռվում երևացին նավեր: (ի՞նչ, ինչե՞ր)

Հեռվում երնացողը նավ էր: (ի՞նչ, ինչե՞ր)

Քաղաքում կային այգիներ: (ի՞նչ, ինչե՞ր)

Դա քաղաքի ամենամեծ այգին էր: (ի՞նչը, ինչե՞րը)

Ի՜նչ ծանոթ ձայն էր: (ի՞նչ, ինչե՞ր)

Դրսից ծանոթ ձայներ էին լսվում: (ի՞նչ, ինչե՞ր)
Եթե բարձր ձայներ, անպայման կլսեինք: (ինչե՞ր, ի՞նչ աներ)   ,

Ձեր տղան էր եկել: (ո՞վ,ովքե՞ր)

Տղաներ եկան, որ օգնեն: (ո՞վ, ովքե՞ր)

Դա առաջնորդին ծանոթ նետ էր: (ի՞նչ, ինչե՞ր, ի՞նչ աներ) Տղան փետու րներից սարքել էր նետեր: (ի՞նչ, ինչե՞ր, ի՞նչ աներ)

Որ դիպուկ նետեր, ոսկե խնձորը կգցեր: (ի՞նչ, ինչե՞ր, ի՞նչ աներ)

Մայրենի

Եղջերուն ու խաղողը

Եղջերուն, որսորդներից փախչելով, թաքնվեց խաղողի այգում: Որսորդներն անցան կողքով, և եղջերուն վճռեց, որ այլևս չեն նկատի իրեն, կրծոտեց խաղողի տերևները: Բայց որսորդներց մեկը շուռ եկավ, նկատեց նրան, մնացած տեգով նշան բռնեց և վիրավորեց եղջերվին: Եվ զգալով մոտալուտ մահը` եղջերուն հառաչելով ինքն իրեն ասաց. «Տեղս է, խաղողի վազն ինձ փրկեց, իսկ ես ոչնչացրի այն»:

Առակս կարելի է վերագրել այն մարդկանց, ովքեր նեղացնում են իրենց օգնականներին, որի համար և Աստված պատժում է նրանց:

  1. Ի՞նչ սովորեցրեց քեզ առակը։

Այս առակը ինձ սովորեցրեց, որ չիկարելի քեզ ոգնողի արածը չգնահատել:

  1. Երբևէ եղե՞լ է, որ դո՛ւ որևէ մեկին օգնես և քո արածը չգնահատվի։

Իմ հետ այդպիսի դեպք չի եղել:

  1. Նախադասություններն ավարտի՛ր:Մի ափսե ճաշ տաքացնելու համար խարույկ վառելը ձեռնտու չէր չնայած կվառեմ:Մի ափսե ճաշ տաքացնելու համար խարույկ վառելը ձեռնտու չէր, իսկ 2 ափսե տաքացնելու համար ձեռնտու է:Մի ափսե ճաշ տաքացնելու համար խարույկ վառելը ձեռնտու չէր, բայց վառեցինք:Մի ափսե ճաշ տաքացնելու համար խարույկ վառելը ձեռնտու չէր, որովհետև խարույկ վառելը դժվար էր:

 

Մայրենի

Աղվեսը և առյուծը

Մի առյուծ կորյուն ծնեց, և հավաքվեցին կենդանիները կորյունին տեսնելու և ուրախանալու։

Աղվեսն եկավ և հանդեսի ժամանակ, բազմության մեջ առյուծին նախատեց բարձրաձայն և անարգեց, թե ա՞յդ է քո զորությունը, որ ծնում ես միայն մի կորյուն և ոչ բազմաթիվ։

Առյուծը հանդարտաբար պատասխանեց և ասաց.

-Այո, ես ծնում եմ մի կորյուն, բայց առյուծ եմ ծնում և ոչ քեզ նման աղվես։

Առաջադրանքներ

1.Ի՞նչ սովորեցրեց քեզ առակը։

Ինձ սովորոցրեց առակը, որ ավելի լավ է լինել միայնակ, բայց իմաստուն քան ունենալ շատ ընկերներ և խելացի չլինել:

2.Տրված բառերից նոր բառեր կազմի՛ր -ոց (-նոց, -անոց) մասնիկներ ավելացնելով:

Օր՝․ Ծաղիկ-ծաղկանոց, հյուր- հյուրանոց

ա) Ծաղիկ, հյուր, ավազակ, մեղու: ծաղկանոց հյուրանոց ավազականոց մեղվա-    նոց 

բ) Գոգ, ձեռ, մատ: գոգնոց ձեռնոց մատնոց

գ) Կապել, խարտել, սփռել: կապոց խարտոց սփռոց

գ) Խշշալ, մռնչալ, ոռնալ: խշոց մռնչոց ոռնոց

Մայրենի

Պատմել սովորե՛լ Հանս Քրիստիան Անդերսենի  «Լուցկիներով աղջիկը»։

1.Փորձի՛ր նկարել պատմությունը։

Պատմությունը շատ գունավոր էր, հետաքրքիր, ամենա շատ գույնը դեղինջ ինձ պատմությունը շատ դուր եկավ:

2.Նամակ գրի՛ր աղջկան՝ ասելով, որ ամեն ինչ լավ է լինելու։

Բարև ես Կարենն եմ ես 9-ը տարեկան եմ: Ես քեզ ուզում եմ ասել, որ չանհանգստանաս: Ես գիտեմ, որ քեզ միայն քո տատիկն էր քեզ սիրում, բայց դու փորձիր ամեն ինչին լավ կողմով նայել: Օրինակ ես ունեմ շատ ընկերներ բայց ես նրանց հետ մեկ-մեկ վիճվում եմ ինչևէ ես քեզ ուզում եմ ասել, որ ամեն ինչ լավ է լինելու ցտեսություն մինչ նոր հանդիպում:

Մայրենի

Նա մի լուցկի էլ վառեց, լուցկին բռնկվեց, փայլեց, ու երբ նրա լույսն ընկավ պատի վրա, պատը շղարշի պես թափանցիկ դարձավ: Աղջիկն իր առաջ սենյակ տեսավ, իսկ սենյակում՝ ձյունասպիտակ սփռոցով ծածկված սեղան, որի վրա թանկարժեք հախճապակե սպասք էր: Սեղանի վրա խնձորով ու սալորով լցոնված տապակած սագով ափսեն էր, որը հիասքանչ բույր էր տարածում: Ու ամենահիանալին այն էր, որ սագը հանկարծ ցատկեց սեղանից ու, ինչպես կար՝ դանակն ու պատառաքաղը մեջքին խրված, կաղալով քայլեց գետնի վրայով: Նա ուղիղ աղջկա մոտ էր գալիս, բայց… լուցկին հանգավ, ու խեղճ երեխայի առաջ նորից կանգնեց անթափանց, խոնավ պատը: Աղջիկը ևս մի լուցկի վառեց:  Հիմա նա նստած էր շքեղ տոնածառի մոտ: Եղևնին ավելի բարձր էր ու ավելի լավ էր զարդարված, քան այն մյուսը, որը տեսել էր Սուրբ Ծննդի նախօրեին՝ հարուստ վաճառականի տան պատուհանից ներս նայելիս: Կանաչ ճյուղերին հազարավոր մոմեր էին վառվում, իսկ գույնզգույն նկարները, որոնցով խանութների ցուցափեղկերն են զարդարում, նայում էին աղջկան: Փոքրիկը ձեռքերը մեկնեց դեպի տոնածառը, բայց… լուցկին հանգավ: Կրակները սկսեցին ավելի ու ավելի վերև գնալ ու շուտով պարզ աստղեր դարձան: Դրանցից մեկը գլորվեց երկնքով՝ իր ետևից երկար լուսավոր հետք թողնելով: «Ինչ-որ մեկը մահացավ»,- մտածեց աղջիկը, որովհետև նրա վերջերս մահացած ծեր տատիկը՝ աշխարհում միակ մարդը, որ սիրում էր աղջկան, հաճախ էր ասում. «Երբ աստղ է ընկնում, ինչ-որ մեկի հոգին թռնում է Աստծո մոտ»:

Աղջիկը նորից լուցկին պատին չխկացրեց. երբ լույսը տարածվեց նրա շուրջը, նա այդ ցոլքի մեջ իր ծեր, լուռ ու լուսավոր, բարի ու քնքուշ տատիկին տեսավ:

— Տատի՛կ,- բացականչեց աղջիկը,- վերցրու՛, վերցրու՛ ինձ քեզ մոտ: Ես գիտեմ, որ դու կգնաս, հենց լուցկին հանգի, կանհետանաս, ինչպես տաք վառարանը, ինչպես համեղ տապակած սագն ու մեծ, գեղեցիկ եղևնին: Ու նա հապշտապ չխկացրեց բոլոր լուցկիները, որ մնացել էին տուփի մեջ՝ ահա թե ինչքան էր նա ուզում տատիկին պահել իր մոտ: Ու լուցկիներն այնքան շլացուցիչ բռնկվեցին, որ շրջակայքը ցերեկվանից էլ լուսավոր դարձավ: Տատիկն իր ողջ կյանքի ընթացքում երբեք չէր եղել այդքան գեղեցիկ ու վեհաշուք: Նա աղջկան իր գիրկն առավ. լույսի և ուրախության ցոլքի մեջ նրանք բարձրացան վերև՝ այնտեղ, որտեղ ոչ սով կա, ոչ ցուրտ, ոչ վախ. նրանք բարձրացան այնտեղ, որտեղ Աստված է:

Ցուրտ առավոտյան տան ելուստի ետևում գտան աղջկան. նրա այտերը շիկնած էին, իսկ շրթունքները՝ ժպտուն, բայց նա մահացած էր, սառել էր հին տարվա վերջին երեկոյան: Նոր տարվա արևը լուսավորեց լուցկիներով աղջկա մահացած մարմինը. նա գրեթե մի տուփ լուցկի էր վառել:

— Աղջիկն ուզում էր տաքանալ,- ասում էին մարդիկ: Ու ոչ ոք չգիտեր, թե ինչպիսի հրաշքներ է նա տեսել, ինչ գեղեցկության մեջ են նա ու տատիկը միասին դիմավորել Նոր Տարին…

  1. Եթե դու լինեիր պատմության հեղինակը, ինչպիսի՞ ավարտ կտայիր պատմվածքին։                Եթե ես լինեի պատմվացքի հեղինակը ոչինչ չէի փոխի պատմության մեջ:
  2. Գրի՛ր տրված բատերի հականիշները և դրանցով կազմի՛ր նախադասություններ՝ տաքանալ, գեղեցիկ, երեկո, խավար, ցուրտ, երկար, վաճառել։     Տաքանալ-սառել գեղեցիկ-տգեղ երեկո-առավոտ խավար-լուսավոր ցուրտ-տաք երկար-կարճ վաճառել-գնել:    Ես դրսում սառում էի:   Ես մի անգամ հանդիպեցի շատ տգեղ աղջկա: Ես առավոտյան արթնացա:  Մի գեղեցիկ ու լուսավոր օր ես դասի գնացի: Ամառ էր մի շատ տաք օր: Ես մի երկար ժապավեն կարճացրեցի: Ես գնեցի մի ղախալիք:

 

 

Մայրենի 5.12.2017

Պատմել սովորե՛լ Պաուլո Կոելիոյի  «Սուրբ Ծննդյան հեքիաթը»։

1.Կարո՞ղ ես քո կյանքից հիշել այնպիսի մի դեպք, որ երազանքդ իրականացել է, բայց ոչ այնպես, ինչպես դու էիր պատկերացնում:

Իմ կյանքում այդպիսի դեպք չի եղել, որ իմ երազանքը կատարվի ուրիշ կերպ:

2.Նախադասություններն ընդարձակի՛ր:
Մեծամիտ մարդը  գլուխ էր գովում:
Ժրաջան մարդն իր գործը ինչ էլ լինի անելու է:
Հետաքրքիր պատմությունը նորից կրկնվում է:
Իմ երազանքը օրերից մի օր իրականացավ:

Մայրենի

Գտիր կյանքի դժվար օրերը, ծխի պես անցնել, հուր-հրեղեն, ամպոտ ոտներ, զարմով դյուցազուն, իր կամքը լինի, անմեռ մնալ բառերը ու արտահայտյությունները և բացատրիր:

կյանքի դժվար օրերը-կյանքի դժվար պահեր

ծխի պես անցնել-արագ անցնել

հուր-հրեղեն-կրակի պես

ամպոտ ոտներ-ոտների վրա ամպ կար

զարմով դյուցազուն-զարմացած հսկան

իր կամքը լինի-իր ցանկությունը

անմեռ մնալ-հիշվել

 

Մաթեմատիկա

Կատարի՛ր գործողությունները՝

12 տարի — 6 ամիս=11 տարի 6 ամիս
6 դար — 2 8 տարի=72 տարի
5 ժ 12 ր — 52 ր=4 ժամ 20 րոպե
5 տարի 2 ամիս — 8 ամիս=4 տարի 6 ամիս

Առաջադրանք 2.

723 x 6=4338

126 x 90=11340

811 x 65=52715

621 x 920=571320

Առաջադրանք 3.

36750: 70 =525

30155: 37 =819

28600: 40 =615

26208: 42 =624

Առաջադրանք 4.

Снимок 0001

12 լիտրանոց 5 դույլերից յուրաքանչյուրում կա 7 լ ջուր: Ընդամենը քանի
լիտր ջուր կա այդ դույլերում: Ընդամենը բանի լիտր ջուր ևս կարելի է լցնել
այդ դույլերի մեջ:

Լուծում

1)12*5=60

2)7*5=35

3)60-35=25

Պատ.25:

Առաջադրանք 5.

10 լիտրանոց 5 դույլերի մեջ կար հավասար քանակությամբ ջուր: երբ
յուրաքանչյուր դույլի մեջ լցրին ևս 2 լ, ապա բոլոր դույլերում միասին եղավ
40 լ ջուր: Որքան ջուր կար դույլերից յուրաքանչյուրում:

Լուծում

1)5*2=10

2)40-10=30

3)30:5=6

Պատ.6 լ: